Bij de behandeling van de Beleidsbegroting 2009-2012 van de Gemeente Hengelo op 11 november 2008 gaf Roeland Fens namens de VVD-fractie het volgende commentaar:
Wij willen graag debatteren. Maar er blijft nu nauwelijks iets over met een echt politieke lading. Tijdens de Kadernota heeft het college aangegeven in november met deze Beleidsbegroting oud beleid in te gaan ruilen voor nieuw, want dat wilde het college met de Kadernota in juni nog niet doen.
Onze VVD fractie wilde dit toen wel. Omdat in onze samenleving bijna alles met elkaar verbonden is, zou het onzorgvuldig zijn, als we dat meteen concreet zouden invullen. Wel hebben wij als voorbeeld een viertal onderwerpen aangegeven, die onderzocht zouden kunnen worden. Het waren toevallig welzijnsonderwerpen, die we niet noemden om op welzijn te bezuinigen, maar om met de beschikbare middelen juist op dit terrein meer te bereiken. Helaas was het tijdens die raadsvergadering tegen dovemans oren gezegd.
Toch kunnen wij vaststellen dat het college op verschillende plaatsen onderzoek verricht of gaat verrichten. Zo geeft het college op blz. 19 aan de begroting op beleidsmatige ruimte te willen doorlichten op effectiviteit en het rendement. Dat is wat wij in juni bedoelden.
De daarbij genoemde programmamaatregelen vinden we echter veel meer in de fysieke dan in de sociale kant. Ook voor de sociale kant willen wij extra inzicht in het inkomsten- en het uitgavenpatroon. Maar als het college de instellingen zelf de gegevens laat aanleveren, i.p.v. dat zij die uit de eigen boeken verzamelt, dan zou er misschien een onzuiver beeld kunnen ontstaan.
Wat het college hier nieuw beleid noemt, wordt voor een groot deel ingegeven door landelijke, vaak wettelijke ontwikkelingen. Door de eigen opsommingen geeft het college zelf aan dat bijna alles de afgelopen jaren al in notities en nota's in de commissies en de raad is besproken. De zaken, die nog resten, zijn financieel zo summier onderbouwd, dat er gewoon te weinig gegevens zijn voor een diepgaande discussie. Wij kunnen zelfs op hoofdlijnen niet vinden wat het gaat kosten.
Daarom kunnen wij als Volkspartij voor Vrijheid en Democratie in deze beschouwingen eigenlijk alleen maar beleidsthema's aangeven, waar het college een hogere prioriteit aan moet geven.
Wij willen bij vijf beleidsterreinen op het volgende wijzen.
1. Hengelo als gezellige stad.
Als we een gezellige stad willen, dat moet er meer aandacht komen voor aansprekende kunst, die past bij de aard van de Hengelose bevolking. Zo leven er onder de burgers ideeën voor een beeld van Menthol en zijn vrouw Roosje.
Het oude schoolgebouw aan de Bataafse Kamp moet uiteindelijk samen met het Prins Bernhardplantsoen een cultureel centrum worden. Het hele avontuur rond het Hazemeijer terrein blijkt nu al erg duur te worden. Wij dienen hierover een motie in.
Ook het Burgerpark in het Weusthag blijft nog steeds bij plannenmakerij.
Bij het parkeren gaat het college op een sneeky manier om met informatie. Veel gaat anders dan is afgesproken, zoals met de parkeergarage bij het Hijschgebouw.
2. Hengelo als ondernemende stad.
Als we een ondernemende stad willen , zal het college zich juist extra moeten inzetten voor het bedrijfsleven om degenen, die het kwetsbaarst zijn op de arbeidsmarkt te ondersteunen. De regelgeving ook in Hengelo is benauwend en belemmerend voor de ondernemer. Bureaucratie en vooral belastingen, als precariorechten en de OZB, zijn ook niet echt stimulerend voor het bedrijfsleven. Het percentage van verhoging van de tarieven met 4,25 % is te veel. Voor de burgers is een aanpassing aan de inflatie eerlijker. Er moet een infrastructuur komen, die het voor de ondernemer gemakkelijker maakt te doen wat hij wil, namelijk ondernemen. Uiteindelijk helpen we daarmee alle burgers. Wij verwachten een groei van de werkloosheid. De uitstroom van werklozen, vooral de oudere werklozen, blijft nog steeds achter. Het college moet zich nog sterker inzetten voor het creëren van zo veel mogelijk echte banen. Mogelijk ook als startend ondernemer. In de onlangs door de gemeente georganiseerde reis naar Kortrijk hebben we gezien, dat het goed is voor mensen, die op dit moment nog niet passen in het reguliere arbeidsproces, ze kortstondig via gesubsidieerde arbeid voor te bereiden op echt werk. Het college heeft er goed aangedaan om die mensen aan te pakken, die echt niet willen werken, maar die wel een uitkering willen. Het moet niet-werkenden duidelijk zijn, dat ze door aan de slag te gaan uiteindelijk beter af zijn.
Bij een verkeersknooppunt in een ondernemende stad als Hengelo hoort een passende infrastructuur, dus ook met vliegverkeer. Wij gaan er vanuit dat het college rond het onderzoek dit element zal ondersteunen.
3. Hengelo als doortastende stad.
Als we een doortastende stad willen, dan zal het college er alles aan moeten doen om de burgers zich te laten blijven inzetten voor de ontwikkeling van de stad. Daarbij moeten de burgers serieus genomen worden. Op dit moment dreigen mensen bij bijvoorbeeld het Binnenstadsdebat af te haken. Zo is het petieterige boekje van vlak voor de zomer demotiverend voor degenen die zich voor de ontwikkeling van de ideeën voor: "Wij zitten op goud." hebben ingezet. Steeds vaker blijkt dat de reorganisatie Swingh toch niet zo succesvol is geweest, als ons is voor gehouden. Een gemeentelijk apparaat, zonder verkeerde bureaucratie, waar de ambtenaren hun talenten kunnen ontplooien, waar ze creatief kunnen zijn en zich echt in dienst voelen ten behoeve van de burgers van Hengelo, heeft grote positieve gevolgen voor onze stad. Het failliet van het gedoogbeleid is duidelijk. Sluit dus de coffeeshops.
4. Hengelo als jeugdige stad
Als we een jeugdige stad willen dan zal ook het onderwijs zich moeten ontwikkelen. Al twee jaar geleden constateerden wij vertraging in de scholenbouw tussen Hengelo en Borne. Het probleem is nog steeds niet opgelost. Integendeel. Ook het Hijschgebouw wordt niet ingevuld zoals het oorspronkelijk de bedoeling was. Goede VMBO scholen moeten er wel snel komen. Daar gaan immers de meeste kinderen naar toe.
5. Hengelo als zorgzamestad.
Als we een zorgzame stad willen zullen we nog meer maatwerk moeten leveren. De eenzaamheid van zorgmijders is één van de grootste problemen. De gemeente moet het contact zelf zoeken. Ook is de stad nog steeds onvoldoende ingesteld op mensen met een rollator of een rolstoel. Voor de allochtonen verdient het overweging om het PSAH, het Platform Samenwerkingsverband Allochtonenorganisaties op te heffen. Er is veel te veel onderlinge strijd. Zelforganisaties van allochtonen verdienen een betere en effectievere organisatie, die voor echt voor hen opkomt.
Afsluitend. We hebben weer even lucht met onze financiën. Dat neemt echter niet weg, dat de kredietcrisis uiteindelijk ook ons zal kunnen treffen. We zijn trots op onze stad, waar de meeste mensen gelukkig kunnen wonen en werken. Dat neemt echter niet weg, dat het college meer eigen nieuw beleid moet ontwikkelen en hun initiatieven niet alleen moet laten afhangen van wat het Rijk, de Provincie en andere bestuurlijke instanties aan ons opdragen.
Wacht daar niet mee tot een volgende periode. De echte oplossing voor een goed gemeentelijk beleid is en blijft oud beleid inleveren voor nieuw beleid.
